„Cóż myślę, że jesteśmy księgarnią, ale serwujemy też kawę. Zasadniczo można to po prostu nazwać odrobinę dziwnym sklepem. To bez znaczenia, czy coś kupicie. Po prostu przypadkiem otworzyłyście książkę na tej samej stronie, którą akurat czytałam, co otworzyło przejście.”
Autor: Takuya Asakura
Tytuł: Znikająca księgarnia pod kwitnącą wiśnią.
Wydawnictwo: Harper Collins Polska
Data wydania: 26 - 03 – 2026
Liczba stron: 223
Gatunek: literatura obyczajowa, romans
Gdzieś
na granicy światów, w cieniu kwitnącej wiśni, istnieje miejsce ukazujące się
tylko tym, którzy najbardziej go potrzebują. To tutaj, wśród aromatu świeżo
parzonej kawy i szelestu kartek, schronienie znajdują ci, którzy dźwigają
ciężar żalu, tęsknoty i dawnych smutków.
Znikająca Księgarnia pod Kwitnącą Wiśnią to nie tylko sklep – to magiczny azyl
dla złamanych serc i przystań dla zagubionych dusz.
Tajemnicza właścicielka Sakura i jej mądra, trójkolorowa kotka Kobako posiadają
niezwykły dar: potrafią odnaleźć tę jedną, wyjątkową książkę, której historia
staje się lekarstwem na ból. W księgarni nie znajdziesz tego, czego szukasz –
znajdziesz to, czego najbardziej potrzebujesz.
Opowiedziana na przestrzeni czterech pór roku historia splata losy gości
księgarni, z których każdy trzyma w dłoniach książkę łączącą przeszłość z
teraźniejszością. Każda opowieść staje się mostem prowadzącym ku akceptacji, a
każda przeczytana strona – krokiem w stronę uzdrowienia.
To pełna magii opowieść o uzdrawiającej mocy literatury, o odnajdywaniu spokoju
w najmniej oczekiwanym momencie. Przypomina, że czasem wystarczy właściwa
historia, podana w odpowiedniej chwili, by na nowo odnaleźć drogę, uleczyć rany
i pozwolić sercu znów się otworzyć.
 |
| "Znikająca księgarnia pod kwitnącą wiśnią" |
„Na tym świecie dzieje się więcej cudów, niż się nam wydaje.”
„Znikająca
księgarnia pod kwitnącą wiśnią” autorstwa Takuya Asakury to niezwykle subtelna,
pełna melancholii i ciepła opowieść o stracie, tęsknocie oraz uzdrawiającej
sile książek. To jedna z tych historii, które czyta się powoli, delektując się
atmosferą i emocjami ukrytymi między kolejnymi stronami.
W centrum powieści znajduje się tajemnicza księgarnia Sakura. Jest to miejsce pojawiające się jedynie tym, którzy najbardziej potrzebują ukojenia. Prowadzi ją młoda dziewczyna o imieniu Sakura wraz ze swoją trójkolorową kotką Kobako. To jednak nie zwykła księgarnia. Każda książka trafia tu do właściwej osoby dokładnie wtedy, gdy jest jej najbardziej potrzebna. Ale trzeba spełnić jeden z warunków, by tak się właśnie stało.
„Udało ci się tu dotrzeć, ponieważ czytałaś tę książkę. To ona otworzyła nam drzwi. Aby ktoś z twojego świata mógł zostać tu zaproszony, musi czytać ten sam fragment tej samej książki, dokładnie w tym samym momencie, w tym samym dniu i o tej samej porze roku co my. Co więcej, musi to być słoneczny wiosenny dzień, a kwiaty wiśni muszą być w pełnym rozkwicie.”
Bohaterowie
czterech przeplatających się historii przychodzą do tego niezwykłego miejsca z
ciężarem niewypowiedzianych słów, żalu i niespełnionych obietnic. Każdy z nich
ma swoje problemy, a księgarnia jest miejscem, które sprawi, że wszelkie
wątpliwości zostaną rozwiane.
„Raz stworzone wspomnienia i słowa, nigdy nie zostaną wymazane. Jeśli zapomni pan o wszystkim, nie będzie to wcale oznaczało, że pan nie istniał. Widzi pan, kiedy drzewo w lesie upada i nikt tego nie słyszy, nadal wydaje ono dźwięk.”
Szczególnie poruszająca jest historia Shinto, emerytowanego motorniczego cierpiącego na demencję. Mężczyzna stopniowo traci wspomnienia, nie poznaje bliskich i desperacko próbuje przypomnieć sobie obietnicę daną swojej żonie. Dzięki niezwykłej księgarni otrzymuje szansę na odnalezienie tego, co wydawało się już bezpowrotnie utracone. To właśnie takie momenty sprawiają, że książka Asakury wzrusza do głębi i zostaje w sercu na długo po przeczytaniu ostatniej strony.
Autor stworzył historię pełną spokoju i refleksji. Nie znajdziemy tu dynamicznej akcji ani dramatycznych zwrotów wydarzeń. Zamiast tego otrzymujemy atmosferę przypominającą filiżankę gorącej herbaty wypitą podczas wiosennego wieczoru pod kwitnącą wiśnią. Każda z opowieści pokazuje, że literatura potrafi leczyć rany, pomaga pogodzić się z przeszłością i odnaleźć nadzieję nawet w najtrudniejszych chwilach.
Ogromnym
atutem książki jest jej wyjątkowy klimat, momentami delikatnie magiczny, ale
jednocześnie bardzo ludzki i prawdziwy.
Takuya Asakura pięknie pokazuje, że czasem jedna przeczytana historia może zmienić nasze spojrzenie na życie. Miłym zaskoczeniem dla mnie było to, że znalazłam tu moje ulubione książki. M.in. „Małego Księcia” czy „Piotrusia Pana”, które są bardzo wartościowe, a cytaty z nich pochodzące, często używam i towarzyszą mi w różnych momentach.
Przyznaję, że motyw znikającej księgarni działa na wyobraźnię i sprawia, że sama chciałabym odnaleźć takie miejsce gdzieś pomiędzy światem realnym, a światem wspomnień, by tam przenieść się i poczuć tę magię.
„Znikająca
księgarnia pod kwitnącą wiśnią” Takauya
Asakury, to idealna propozycja dla miłośników literatury japońskiej, fanów
spokojnych, emocjonalnych historii oraz wszystkich tych, którzy wierzą, że
książki mają w sobie odrobinę magii. Osobiście to było moje pierwsze spotkanie
z tą literaturą i jestem bardzo mile zaskoczona. Z przyjemnością sięgnę po inne
książki. Bardzo mnie ciekawi i chciałabym przeczytać powieści w tym stylu, m.in.
„Zanim wystygnie kawa”.
Polecam Wam gorąco tę książkę, bo ta historia z pewnością Was oczaruje. To powieść, która otula czytelnika spokojem, skłania do refleksji i przypomina, jak wielką moc mają słowa.
„Słowa mają ogromną moc. Książka jest bramą do nieznanego – wita ciepło tych, którzy do niej wkraczają, i przenosi ich do różnych czasów i miejsc.”
Za
egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwo Harper Collins.
Cytaty:
”Nie martwcie się o mnie. Żyjcie pełnią życia. Obiecajcie, że za nic w świecie nie dacie sobie odebrać waszej wolności.”
„Kobako mówi, że książki od zawsze nazywano „Bramą do nieznanego świata” - i że to wyrażenie stanowi fundamentalną prawdę.”
„W gruncie rzeczy nie ma znaczenia, czy wypowiedziałaś je na głos, czy nie. W końcu słowa istnieją, jeszcze zanim się je wypowie. To, że nie przybrały formy, nie oznacza, że ich nie ma.”
„Nie
ma nic złego w tym, że niektórych rzeczy się nie pamięta.”
Jeśli chcielibyście mnie wesprzeć w tym co robię, możecie postawić wirtualną kawę.
Wystarczy kliknąć w poniższy link.
Z pozdrowieniami Ania.
👉 Wszystkie zdjęcia zamieszczone na blogu są mojego autorstwa i podlegają ochronie praw autorskich.
Zabrania się ich kopiowania, rozpowszechniania oraz wykorzystywania w jakiejkolwiek formie bez uprzedniej, pisemnej zgody autora.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz