"Odrodzenie" Agnieszka Lis. Recenzja tomu trzeciego, serii odrodzenie.

„To życie jest okrutne. To tylko życie. Ja jestem po prostu pragmatyczny.”

Autor: Agnieszka Lis

Tytuł: Odrodzenie

Seria: Ocalenie, tom 3

Wydawnictwo: Filia

Data wydania: 04 - 02 - 2026

Liczba stron: 376

Gatunek: literatura obyczajowa, romans

 

 

W latach 50. i 60. XX wieku Warszawa wciąż podnosi się z powojennych ruin. Dokładnie tak, jak ludzie, szukający w niej swojego miejsca. Ewa i cała jej rodzina także próbują odnaleźć normalność. Przeszłość jednak nie daje o sobie zapomnieć.
Ewa z uporem i mozołem przemierza każdy dzień, bo przecież nie ma recepty na przetrwanie w świecie bez zasad, w realiach wymagających od kobiet milczenia i posłuszeństwa. W tych warunkach niektórzy potrafią żyć i budować. Inni zaś – tylko krzywdzić…

U boku Ewy trwa przyjaciółka, Krystyna, której decyzje bywają trudne do zrozumienia i niemożliwe do osądzenia.

To powieść o lojalności i zdradzie, miłości i wstydzie. Historia o tym, jak cienka jest granica między wyborem a koniecznością.

„Odrodzenie” to trzeci tom serii „Światło” autorstwa Agnieszka Lis, poruszającej sagi obyczajowo-historycznej osadzonej w powojennej Polsce. Powieść przenosi czytelnika do Warszawy lat 50. i 60., miasta, które powoli podnosi się z ruin po wojnie. Wraz z nim próbują odbudować swoje życie bohaterowie, przede wszystkim Ewa, która została bardzo doświadczona przez los, ale jest kobietą niezwykle silną i zdeterminowaną.

Fabuła skupia się na codziennym zmaganiu Ewy z przeszłością, która nie pozwala o sobie zapomnieć. Bohaterka próbuje odnaleźć spokój, zadbać o rodzinę i odzyskać poczucie normalności w świecie pełnym ograniczeń, społecznych oczekiwań i trudnych wyborów. Niestety nie jest to łatwe, bowiem Zenek po wstąpieniu do Partii, stał się zupełnie innym człowiekiem. Były momenty, kiedy Ewa miała wrażenie, że to Partia jest jego drugą żoną, dla której gotowy poświęcić jest wszystko, nawet własną rodzinę. Ona zaś nie zapomniała kim jest, gdzie się wychowała i komu zawdzięcza to, kim teraz jest i jakimi wartościami należy się kierować. Ponadto, chce odnaleźć matkę. Wierzy, że w ten sposób może odkupić swoje winy. Jest wręcz przekonana, że matka jest niewinna i niesłusznie została skazana na więzienie.

Czy to jej się uda? Czy poradzi sobie bez wsparcia rodziny? Mąż jest przeciwny, mało tego, nie zamierza jej w tym pomóc, bo nie chce mieć kryminalistki pod dachem, nieważne czy winna, czy niewinna. Według niego, wyrok był i to się liczy. W dodatku problemy z dorastającą córką, nie ułatwiają Ewie zrealizowanie zamierzonego celu. Ile przeszkód będzie musiała pokonać, by dopiąć swego? Co jeszcze musi się wydarzyć, by niektóre osoby, zaczęły patrzeć inaczej na pewne kwestie? Czy wystarczy jej sił, by zmierzyć się z przeszłością? Nikita bowiem jest blisko i wciąż sieje zamęt. Czy Ewa może czuć się bezpiecznie, pamiętając co ten człowiek jej zrobił?

Ważnym wątkiem tu jest również relacja Ewy z przyjaciółką Krystyną. Mogłabym rzec, że ta relacja jest bardziej skomplikowana niż może się wydawać. Pełna emocji i decyzji, których nie da się jednoznacznie ocenić. Krystyna jest postacią, której naprawdę nie rozumiałam. I myślę, że autorka na jej przykładzie, doskonale pokazuje, jak cienka bywa granica między lojalnością a zdradą, miłością a rozczarowaniem, koniecznością a własnym wyborem. Nie chcę nic więcej zdradzać, bo to musicie przeczytać sami. Ale dla mnie Krystyna jest bardzo negatywną oraz niezrozumiałą postacią i nie polubiłyśmy się na kartkach książki, szczególnie w tej części.

„Odrodzenie” to książka niezwykle emocjonalna. Agnieszka Lis z dużą wrażliwością kreśli obraz kobiet żyjących w czasach, które wymagały od nich milczenia, podporządkowania i ogromnej siły psychicznej. Opowiada o historii człowieka, który próbuje odbudować siebie po traumie i wciąż walczy o godność, mimo iż wojna już dawno minęła.

Powieść wyróżnia się pięknym, płynnym językiem oraz realistycznie oddanym klimatem powojennej Warszawy. Autorka pokazuje ją w całej surowości, ale jednocześnie pozostawia miejsce na nadzieję. Bohaterowie są prawdziwi, pełni wad, emocji i wewnętrznych konfliktów, dzięki czemu łatwo zaangażować się w ich losy.

„Odrodzenie” to książka dla czytelników lubiących literaturę obyczajową z tłem historycznym, rodzinnych sag i historii o silnych kobietach. To jedna z tych powieści, które zostają w pamięci długo po przeczytaniu ostatniej strony. Szczególnie warto sięgnąć po nią, po wcześniejszych tomach serii, ponieważ finał historii Ewy jest kontynuacją, wydarzeń z wcześniejszych części i stanowi poruszające zwieńczenie całego cyklu. Ja po zakończeniu książki, miałam trochę taki żal do autorki, za to, w jaki sposób ją zakończyła. Ale po dłuższym zastanowieniu, stwierdziłam, że tam chyba powinna być ta końcowa kropka i Pani Agnieszka miała rację, że tak właśnie powinna się zakończyć. Dlatego jeśli nie czytaliście tej serii, to gorąco zachęcam. Bo wszystkie trzy tomy, chłonęłam jak gąbka. Bardzo mi się podobały. No i czas teraz na nową historię. 

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Filia.

Tutaj znajdziecie linki do recenzji:

- Tom pierwszy "Ocalenie"

- Tom drugi "Odkupienie"

Jeśli chcielibyście mnie wesprzeć w tym co robię, możecie postawić wirtualną kawę. 

Wystarczy kliknąć w poniższy link. 

POSTAW MI KAWĘ

Z pozdrowieniami Ania. 

👉 Wszystkie zdjęcia zamieszczone na blogu są mojego autorstwa i podlegają ochronie praw autorskich.
Zabrania się ich kopiowania, rozpowszechniania oraz wykorzystywania w jakiejkolwiek formie bez uprzedniej, pisemnej zgody autora.