PRZY KOMINKU Z KAWĄ: "Skradziona miłość" Wioletta Piasecka. Recenzja. Tom trzeci serii Otuleni Syberyjskim Wiatrem.

"Księga dotychczasowego życia zatrzasnęła się za nimi, zabierając całą urodę, smak i piękno, a w zamian oferując smutek, ból i niewyobrażalną tęsknotę."

Autor: Wioletta Piasecka

Tytuł: Skradziona miłość

Cykl: Otuleni syberyjskim wiatrem, tom 3

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Data wydania: 30 - 07 - 2025

Liczba stron: 304

Gatunek: literatura obyczajowa, romans

Gdy serce krwawi, a los nie zna litości – rodzi się siła, której nie sposób złamać.

Prześladowania po upadku zrywu niepodległościowego wciąż zbierają krwawe żniwo. Surowe wyroki Imperium Rosyjskiego nie oszczędzają nikogo – nawet kobiet.

Dwie siostry Józefa i Zofia pragnęły kochać, marzyć, bawić się, gdy tymczasem rzucone w wir historycznych zdarzeń próbują ratować resztki przerwanej młodości. Józefa Rzążewska zostaje skazana na dożywotnią zsyłkę w głąb Rosji. Mordercza podróż w najodleglejsze syberyjskie gubernie ma zostać poprzedzona publiczną chłostą. Tęsknota za bliskimi i strach przed tym, co ją czeka odbierają Józi resztki odwagi.

Czy znajdzie w sobie siłę, by przetrwać i zawalczyć o własną godność?

Zofia Wielowiejska, porzuca dom, męża tyrana i zaszywa się w leśnej głuszy. Wśród prostych ludzi odnajduje nie tylko schronienie, ale i sens w codziennych obowiązkach, w niesieniu pomocy i w cichym oddechu lasu. Czy to wystarczy, by uleczyć zranioną duszę i jeszcze raz pokochać?
"Skradziona miłość". to prawdziwa opowieść o tęsknocie, miłości wystawionej na próbę i odwadze, która nie zna granic.

"Bywa, że nie dostrzegamy tego, co blisko. Dopiero z czasem czujemy, że coś bezpowrotnie straciliśmy."

„Skradziona miłość” Wioletty Piaseckiej, to trzeci tom serii Otuleni syberyjskim wiatrem. To powieść ukazująca konsekwencje swoich wyborów, dramatyczne losy pierwszych Polek zesłanych na Syberię, oraz opowiadająca historię błędów młodości, jakimi były nieprzemyślane i pochopne decyzje. Wioletta Piasecka w genialny sposób potrafi łączyć autentyczne realia epoki z przeżyciami bohaterów, tworząc sugestywną opowieść o miłości, cierpieniu i nadziei.

W centrum historii stoją członkowie rodziny Rzążewskich. Józia, która wraz z Ewą Felińską i hrabiną Pauliną Wilkopolską zostaje skazana na dożywotnią zsyłkę. Przed kobietami długa podróż ku nieznanemu: głód, chłód, wycieńczenie i zależność od obcych ludzi. Każdy dzień staje się walką o przetrwanie i zachowanie godności.

Autorka pokazuje nie tylko fizyczny trud zesłania, ale również psychiczne zmagania jakimi jest strach, zwątpienie i konieczność odnalezienia w sobie siły, by żyć dalej. Czy uda im się przetrwać i pogodzić z wyrokiem sądu? Ile jeszcze będzie musiała znieść kobieta, by nie stracić resztek godności?

Równolegle poznajemy losy Zofii Rzążewskiej, która uciekając od okrutnego męża, ukrywa się w leśnej chacie należącej do Jagny, która pomaga bezinteresownie rannym żołnierzom. Z dala od ludzi próbuje odzyskać spokój i odbudować swoje życie, a jednocześnie zmierzyć się z przeszłością i winami wobec rodziny. Jej historia ma bardziej intymny charakter, to opowieść o odkupieniu i poszukiwaniu szczęścia. Czy jej się to uda? Czy po tym wszystkim czego doświadczyła, będzie umiała jeszcze odnaleźć szczęście?

Istotną rolę odgrywa również Krzysztof Rzążewski, młody mężczyzna, a zarazem brat Józi i Zosi, na którego barki spada odpowiedzialność za najbliższych. Doświadcza on licznych przeciwności i bólu, lecz dojrzewa do roli oparcia dla rodziny. Jego wątek pokazuje, że dramat epoki dotykał nie tylko zesłańców, ale całe pokolenie zmuszone do dorastania w cieniu zaborów. Czy po tyle przeciwnościach losu i Krzysztof odnajdzie również swoje miejsce na ziemi i szczęście?

Autorka wiarygodnie oddaje emocje bohaterów i realia historyczne. Bohaterowie muszą podejmować trudne decyzje, rezygnować z marzeń i mierzyć się z tęsknotą za ojczyzną, ale też i za normalnością. Jednocześnie powieść podkreśla siłę kobiet, które nawet w obliczu niesprawiedliwości potrafią zachować godność i nadzieję.

Książka opowiada o miłości zarówno tej między ludźmi, jak i tej do kraju. To historia odwagi, wyrzeczeń i pamięci o pokoleniu żyjącym pod jarzmem zaborcy, które mimo cierpienia przekazało następnym generacjom poczucie tożsamości i przywiązanie do Polski.

„Skradziona miłość” to nie tylko wciągająca saga, ale również przypomnienie o kobietach, które w trudnych czasach walczyły o godność i wolność. Saga opowiadająca o rodzinie, przetrwaniu i wierności wartościom. Łączy walory powieści historycznej z emocjonalną narracją, dzięki czemu nie tylko angażuje fabularnie, ale także skłania do refleksji nad losem ludzi skazanych na wygnanie. Łączy również dramatyczne wydarzenia, walkę o przetrwanie i nadzieję na lepsze jutro z literacką wrażliwością autorki.

To lektura szczególnie polecana miłośnikom sag rodzinnych i literatury historycznej przypomina o bohaterach, których doświadczenia nie powinny zostać zapomniane.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Skarpa Warszawska.

Poniżej zostawiam link do recenzji poprzednich dwóch tomów, oraz krótki filmik, który mam nadzieję, jeszcze bardziej zachęci Was do sięgnięcia po tę książkę.